Ciemnosmreczyńska Przełączka

Ciemnosmreczyńska Przełączka (słow. Piargová štrbina, niem. Hintere Smrečiner Scharte, węg. Hátsó-Szmrecsini-csorba) – przełęcz tatrzańska, położona w grani głównej na wysokości ok. 2115 m n.p.m.

Przełęcz oddziela od siebie Ciemnosmreczyńską Turnię (2142 m) i Zadniego Mnicha (2172 m). Znajduje się tuż na zachód od Zadniego Mnicha i jest wąska i płytka.

Do przejścia z położonych poniżej grani dolin: Doliny Ciemnosmreczyńskiej (Temnosmrečinská dolina) i Doliny za Mnichem wykorzystywano zazwyczaj pobliską Przełączkę pod Zadnim Mnichem. Wejścia na przełęcz są praktykowane przez taterników podczas wspinaczek na pobliskie szczyty z tej przełęczy. Dla turystów przełęcz jest niedostępna.

Ciemnosmreczyńska Przełączka (słow. Piargová štrbina, niem. Hintere Smrečiner Scharte, węg. Hátsó-Szmrecsini-csorba) – przełęcz tatrzańska, położona w grani głównej na wysokości ok. 2115 m n.p.m.

Przełęcz oddziela od siebie Ciemnosmreczyńską Turnię (2142 m) i Zadniego Mnicha (2172 m). Znajduje się tuż na zachód od Zadniego Mnicha i jest wąska i płytka.

Do przejścia z położonych poniżej grani dolin: Doliny Ciemnosmreczyńskiej (Temnosmrečinská dolina) i Doliny za Mnichem wykorzystywano zazwyczaj pobliską Przełączkę pod Zadnim Mnichem. Wejścia na przełęcz są praktykowane przez taterników podczas wspinaczek na pobliskie szczyty z tej przełęczy. Dla turystów przełęcz jest niedostępna.

Historia zdobycia

Pierwsze odnotowane wejścia:

• latem – Janusz Chmielowski, przewodnicy Klemens Bachleda, Józef Tatar, 7 października 1898 r.,
• zimą – Henryk Bednarski, Józef Lesiecki, Leon Loria, Stanisław Zdyb, 13 marca 1910 r.