Góra Szybowników, zwana także Łysą, Czarcią lub Czarną Górą – pagór typu ostrogi wysoczyznowej w Zboczu Fordońskim w Bydgoszczy, w dzielnicy Fordon.
Wzgórze wznosi się 54 m ponad poziom Fordonu i 66 m ponad lustro Wisły. Stanowi wzgórze narożne Zbocza Fordońskiego i południowo-wschodni narożnik Wysoczyzny Świeckiej. Góra Szybowników znajduje się na styku trzech mezoregionów:
- od północy Wysoczyzny Świeckiej,
- od wschodu Doliny Fordońskiej,
- od południa Kotliny Toruńskiej.
Stanowi południowo-zachodnią krawędź tzw. „bramy fordońskiej”, przez którą przepływa kierująca się w stronę Bałtyku Wisła.
Z racji swego położenia wzgórze stanowi punkt widokowy. Poniżej widoczne są poszczególne osiedla bydgoskiej dzielnicy Fordon. Od strony południowej widoczna jest pradolina Noteci-Warty, zaś od strony wschodniej Dolina Dolnej Wisły na swym wąskim odcinku przełomu Fordońskiego.
Miejsce to podczas zaboru pruskiego nazywano Wzgórzem Wilhelma (niem. Wilhelmshöhe) dla upamiętnienia wizyty w Bydgoszczy i w Fordonie w 1872 roku cesarza Wilhelma I Hohenzollerna. Obecna nazwa wzniesienia nawiązuje do istniejącej w latach 1933-1963 Szkoły Szybowcowej w Fordonie. Ze wzgórza adepci szkoły dokonywali wzlotów na szybowcach, zaś na wysoczyźnie znajdowały się hangary i trawiaste lotnisko. Szkoła w okresie swego istnienia wykształciła 5,8 tys. pilotów, z tego 4,2 tys. w okresie powojennym, zaś jej absolwentem był m.in. dowódca wojsk lotniczych (1956-1962) gen. bryg. Jan Frey-Bielecki.
5 kwietnia 2002 r. u podnóża góry odsłonięto pomnik Ikara (autor Tadeusz Nowak) ku pamięci lotniska Fordon. Pamiątką przeszłości jest również zachowany na zboczu, pochodzący z okresu międzywojennego kamienny znak trzech mew w okręgu, oznaczający szkołę szybowcową.
Przez Górę Szybowników przebiegają dwa piesze szlaki turystyczne:
- szlak im. Jeremiego Przybory,
- szlak im. ks. Zygmunta Trybowskiego.
Góra wraz z całym Zboczem Fordońskim wchodzi w skład Zespołu Parków Krajobrazowych Chełmińskiego i Nadwiślańskiego. | 
