
Ulica Szpitalna
Czytaj dalej
Ulica Szpitalna w Warszawie – ulica warszawskiego Śródmieścia, biegnąca od zbiegu ulic Brackiej i Kruczej do Placu Powstańców Warszawy (niegdyś aż do ul. Świętokrzyskiej). HistoriaWytyczona w pierwszej połowie XVI wieku na terenie jurydyki Nowoświeckiej, na gruntach należących do księży misjonarzy i Szpitala Św. Ducha. W latach 1754-1757 na parceli zakupionej od Szpitala Św. Ducha wybudowano według projektu Jakuba Fontany zabudowania Szpitala Dzieciątka Jezus, od którego ulica bierze swą nazwę, nadaną w roku 1770. Na dalszym odcinku, za ul. Boduena (dziś w tym miejscu znajduje się Pl. Powstańców Warszawy), założono cmentarz grzebalny położony po obu stronach ulicy, zastąpiony na początku XIX wieku ogrodami. W latach 80. XIX przy Szpitalnej stały tylko dwa drewniane domy; późniejszą zabudową były murowane domki i niewielka kamieniczka u zbiegu z ul. Przeskok. Jednak okolica rozwijała się coraz szybciej: w roku 1883 powstała ul. Górskiego, zaś w roku 1893 narożnik u zbiegu obu ulic zabudowano kamienicą firmy E. Wedel projektu Franciszka Braumana. Po rozebraniu zabudowań Szpitala Dzieciątka Jezus w roku 1902 wytyczono ul. Boduena, i podzielono na mniejsze działki teren dawniej należący do szpitala. Na wytyczonych parcelach szybko wybudowano wielkomiejskie, okazałe kamienice, a ich parterowe kondygnacje zapełniły eleganckie sklepy. Zagładę ulicy przyniósł rok 1944; większość zabudowy została wtedy niemal całkowicie zniszczona. Szczęśliwie ocalał wypalony sklep E. Wedel, którego zabytkowe wnętrze zrekonstruowano w 1958. Na końcowym odcinku ulicy, przy Placu Powstańców Warszawy w latach 1957-61 wybudowano Dom Chłopa według projektu Bohdana Pniewskiego i Małgorzaty Handzelewicz-Wacławek. Ważniejsze obiekty
|
- Zaloguj się albo zarejestruj aby dodać komentarz
- 64 odsłony








